Een injectiepen doet in één handeling wat met een vial, bacteriostatisch water en een insulinespuit vier of vijf handelingen kost. Dat verklaart waarom de pen in korte tijd zo’n groot deel van ons assortiment is geworden: negen gevulde pennen, een herbruikbare pen, losse cartridges en losse naalden. En het verklaart ook waarom we er zoveel vragen over krijgen. Hoeveel zit er in? Wat is een klik? Waarom moet je primen? Mag de pen buiten de koelkast?
In dit artikel lopen we de pen helemaal door. Van de onderdelen en het doseermechanisme tot het rekenwerk van klik naar milligram, het plaatsen van een naald, het bewaren en de fouten die we in de praktijk het vaakst terugzien. We gebruiken de Reta GLP-3 Pen als voorbeeld waar dat helpt, omdat dat de pen is waar de meeste vragen over binnenkomen, maar alles in dit artikel geldt net zo goed voor de andere pennen.
Alle verbindingen die we leveren zijn uitsluitend bestemd voor laboratorium- en onderzoeksdoeleinden. De rekenvoorbeelden hieronder zijn er om het mechanisme van de pen te begrijpen, niet als gebruiksadvies.
Wat een injectiepen is en waarom onderzoekers ermee werken
Een injectiepen is een doseerapparaat. In de kern is het een houder met een reservoir van 3 ml, een schroefmechanisme dat een zuiger over een vaste afstand vooruit duwt, en een schaal waarmee je die afstand instelt. Je draait aan de knop, je hoort en voelt klikken, en elke klik staat voor een vast volume. Bij onze pennen is dat 0,01 ml per klik.
Dat lijkt een detail, maar het is het hele punt. Bij een vial met een insulinespuit lees je een dosis af op een schaalverdeling, met je oog, bij het licht dat er op dat moment is. Bij een pen tel je klikken. Een klik is niet interpreteerbaar. Je kunt hem horen, voelen en, als je aan de derde klik zit, opnieuw natellen zonder dat er iets verloren gaat.
Daar komt bij dat een pen gesloten blijft. Bij een vial prik je elke keer opnieuw door het rubber van de stop, met een naald die je eerst op een spuit hebt gezet. Bij een pen zit het reservoir permanent achter een membraan waar alleen de pennaald doorheen gaat, en die naald gooi je na gebruik weg. Minder handelingen betekent minder momenten waarop iets fout kan gaan, en dat is in reproduceerbaar werk precies waar het om draait.
Het derde voordeel is banaal maar telt zwaar in de praktijk: een pen is één object. Geen los flesje bacteriostatisch water, geen optreknaald, geen spuiten die je apart moet bijhouden. Voor wie een reeks over meerdere weken uitvoert, scheelt dat een hoop administratie.
De onderdelen van een pen
Van achter naar voren bestaat een pen uit vijf delen die je moet kennen om hem goed te gebruiken.
De doseerknop zit achteraan. Hieraan draai je om een dosis in te stellen. Bij de meeste pennen draait de knop tijdens het instellen naar buiten en schuift hij tijdens het injecteren weer terug. De doseerschaal is het venster of de ring waarop je ziet waar je staat. Bij onze pennen werk je met klikken en met de doseertabel op het etiket, niet met een aflezing in milligram, en daar komen we straks uitgebreid op terug.
Het reservoir of de cartridge is de glazen houder met de vloeistof. Bij de gevulde pennen zit die er al in en haal je hem er niet uit. Bij de herbruikbare pen schroef je de houder open en plaats je zelf een cartridge van 3 ml.
De zuiger is de rubberen stop in de cartridge die door het mechanisme vooruit wordt geduwd. Aan de stand van die zuiger zie je hoeveel er nog in zit, en dat is betrouwbaarder dan naar de vloeistofkolom kijken.
Voorop zit de naaldkoppeling, een schroefdraad waarop een pennaald past. De naald bestaat uit twee punten: een korte achterpunt die door het membraan van de cartridge gaat en de lange voorpunt. Daarom kun je een pennaald ook niet omdraaien of hergebruiken zonder het membraan te beschadigen.
Pen of vial met insulinespuit: wanneer wat logisch is
We verkopen beide en we hebben geen belang bij het ene boven het andere. De keuze hangt af van wat je doet.
| Voorgevulde pen | Vial met insulinespuit | |
|---|---|---|
| Stappen per dosis | Naald erop, primen, klikken, injecteren | Reconstitueren, optrekken, luchtbel eruit, aflezen, injecteren |
| Doseerresolutie | Vast: 0,01 ml per klik | Vrij, maar afhankelijk van je oog en de schaalverdeling |
| Concentratie aanpassen | Nee, die staat vast bij aankoop | Ja, jij bepaalt hoeveel oplosmiddel erbij gaat |
| Aantal doses per eenheid | 300 klikken van 0,01 ml in een pen van 3 ml | Afhankelijk van hoe je aanlengt |
| Onderweg meenemen | Eenvoudig, één object | Meerdere losse onderdelen |
| Herhaalbaarheid | Hoog, klikken zijn niet interpreteerbaar | Afhankelijk van de uitvoerder |
| Flexibiliteit bij kleine reeksen | Beperkt door de vaste concentratie | Groot |
Kort gezegd: een pen is sterker in herhaalbaarheid en gemak, een vial is sterker in vrijheid. Werk je met één vaste concentratie over een langere reeks, dan is de pen bijna altijd praktischer. Wil je per serie een andere concentratie proberen, dan is de route via een vial met bacteriostatisch water logischer. Hoe dat aanlengen precies werkt, staat uitgebreid in ons artikel over bacteriostatisch water en reconstitueren.
Twee soorten pennen: voorgevuld of zelf vullen
Ons aanbod splitst in twee groepen, en het verschil is belangrijker dan het lijkt.
De voorgevulde pennen komen kant en klaar. Het reservoir van 3 ml zit erin, de vloeistof zit erin, en op het etiket staat een doseertabel die bij de concentratie van die specifieke pen hoort. Je hoeft niets te reconstitueren en niets te berekenen behalve het aantal klikken. In de doos zitten standaard tien steriele pennaalden en tien alcoholdoekjes, dus je kunt direct beginnen.
De herbruikbare pen is een leeg apparaat. Daar plaats je zelf een cartridge in. Dat geeft je de vrijheid van een vial met de doseerprecisie van een pen, maar het vraagt wel dat je zelf de concentratie bijhoudt en zelf rekent. Voor wie meerdere verbindingen naast elkaar onderzoekt is dat vaak de zuinigste route, want je vervangt alleen de cartridge en niet het hele apparaat.
Voor beide typen gebruik je dezelfde pennaalden. Onze naalden zijn 31G en 0,25 bij 5 mm, per tien verpakt en steriel.
Ons penaanbod op een rij
Alle gevulde pennen zijn 3 ml en doseren in klikken van 0,01 ml. Waar we een hoeveelheid noemen, is dat de totale hoeveelheid in de pen van 3 ml.
| Pen | Inhoud | Bijzonderheid |
|---|---|---|
| Reta GLP-3 Pen | 3 ml, concentratie kies je bij het bestellen | De pen waar de meeste vragen over komen |
| Tirze GLP-2 Pen | 3 ml, concentratie kies je bij het bestellen | Zelfde opzet, andere verbinding |
| BPC-157 Pen | 3 ml | Pentadecapeptide, prolinerijk |
| TB-500 Pen | 3 ml met 20 mg | Geacetyleerd heptapeptide |
| CJC-1295 + Ipamorelin Pen | 3 ml met 5 mg van elk | Twee peptiden in één cartridge |
| GHK-Cu Pen | 3 ml met 100 mg | Tripeptide-koper-complex, blauw van kleur |
| GLOW-70 Pen | 3 ml | Blend in penvorm |
| Wolverine Stack Pen | 3 ml, concentratie kies je bij het bestellen | Blend in penvorm |
| NAD+ Pen | 3 ml met 500 mg | Co-enzym, geen peptide |
| Herbruikbare Pen | Leeg apparaat | Voor eigen cartridges |
| Pen Cartridges 3ml | 3 ml borosilicaatglas | Steriel, per stuk verpakt |
| Pen Naalden | 31G, 0,25 bij 5 mm | Per tien, passen op alle pennen |
Bij de pennen waar je de concentratie zelf kiest, verandert de doseertabel op het etiket mee. Dat is precies waarom je die tabel moet lezen en niet moet uitgaan van wat je bij een eerdere pen gewend was.
De doseerklik: van klik naar milliliter naar milligram
Dit is het deel waar de meeste verwarring zit, dus we doen het langzaam.
Een klik is een volume, niet een hoeveelheid stof. Eén klik is altijd 0,01 ml, in elke pen die wij verkopen. Wat er in die 0,01 ml zit, hangt af van de concentratie. Daarom kun je nooit zeggen “drie klikken is zoveel milligram” zonder te weten welke pen je in je hand hebt.
De rekenstap is simpel. Een pen bevat 3 ml. Deel de totale hoeveelheid door 3 en je hebt de concentratie per milliliter. Deel dat door honderd en je hebt de hoeveelheid per klik, want een klik is een honderdste milliliter.
| Totaal in de pen van 3 ml | Concentratie | Per klik van 0,01 ml | 0,5 mg | 1 mg |
|---|---|---|---|---|
| 5 mg | 1,67 mg/ml | 16,7 mcg | 30 klikken | 60 klikken |
| 10 mg | 3,33 mg/ml | 33,3 mcg | 15 klikken | 30 klikken |
| 15 mg | 5 mg/ml | 50 mcg | 10 klikken | 20 klikken |
| 20 mg | 6,67 mg/ml | 66,7 mcg | Valt tussen twee klikken: 7 klikken is 0,467 mg, 8 klikken is 0,533 mg | 15 klikken |
| 30 mg | 10 mg/ml | 100 mcg | 5 klikken | 10 klikken |
| 60 mg | 20 mg/ml | 200 mcg | Valt tussen twee klikken: 2 klikken is 0,4 mg, 3 klikken is 0,6 mg | 5 klikken |
| 100 mg | 33,3 mg/ml | 333 mcg | Valt tussen twee klikken: 1 klik is 0,333 mg, 2 klikken is 0,667 mg | 3 klikken |
| 500 mg | 167 mg/ml | 1,67 mg | Niet instelbaar, de kleinste stap is al 1,67 mg | Niet instelbaar, de kleinste stap is al 1,67 mg |
Uit die tabel volgen drie dingen die in de praktijk het meeste uitmaken.
Een pen van 3 ml bevat altijd 300 klikken, ongeacht de concentratie. Wat er in die 300 klikken zit, verschilt wel per pen.
Je kunt alleen hele klikken draaien. Dat is de reden dat de concentratie bepaalt of een stap netjes uitkomt. Bij 15 mg en bij 30 mg in 3 ml, dus bij 5 en 10 mg/ml, komen zowel 0,5 mg als 1 mg op ronde aantallen klikken uit. Bij 20 mg, 60 mg en 100 mg in 3 ml valt 0,5 mg precies tussen twee klikken in. Dan is je keuze niet “een halve klik” maar de klik eronder of de klik erboven, en het verschil daartussen kun je in de tabel aflezen.
Bij hoge concentraties wordt de stap grof. Bij 500 mg in 3 ml is één klik al 1,67 mg. Een stap van 0,5 mg of 1 mg bestaat op die pen simpelweg niet. Dat is geen defect maar een eigenschap van het mechanisme, en het is precies waarom je bij fijne stappen naar een lagere concentratie of naar een vial met een insulinespuit kijkt. Wie een pen kiest, kiest dus eerst een concentratie die bij zijn stapgrootte past en pas daarna een aantal klikken.
Rekenvoorbeeld met een pen van 30 mg in 3 ml. De concentratie is 10 mg/ml, één klik is 100 mcg. Voor 0,5 mg draai je vijf klikken. Voor 1 mg tien klikken. Voor 2,5 mg vijfentwintig klikken. Dat is comfortabel rekenen, en dat is precies waarom 10 mg/ml in de praktijk zo vaak voorkomt.
Rekenvoorbeeld de andere kant op. Je hebt een pen waarvan de doseertabel zegt dat 0,5 mg tien klikken is. Tien klikken is 0,10 ml, dus zit er 0,05 mg in een klik, wat neerkomt op 50 mcg. Vermenigvuldig dat met honderd en je hebt 5 mg/ml, en over 3 ml is dat 15 mg in de hele pen. Zo kun je altijd terugrekenen wat je in handen hebt, ook als het etiket beschadigd is. Wil je niet zelf rekenen, gebruik dan onze peptide calculator.
De retatrutide pen in de praktijk
De Reta GLP-3 Pen is de pen waar we de meeste vragen over krijgen, en bijna altijd gaan die over hetzelfde: hoe je van een oplopend protocol naar klikken komt.
Het antwoord begint bij de concentratie die je bij het bestellen hebt gekozen. Die bepaalt de hele tabel. Bij een pen met 10 mg in 3 ml is een klik 33,3 mcg, dus 1 mg is dertig klikken. Bij een pen met 20 mg in 3 ml is een klik 66,7 mcg en is 1 mg vijftien klikken. Zelfde protocol, half zoveel klikken, andere pen.
Dat maakt ook duidelijk waarom een oplopende reeks in penvorm anders voelt dan met een vial. Bij een vial verander je desnoods de concentratie halverwege. Bij een pen staat de concentratie vast tot de pen leeg is, dus loop je de reeks door in klikken. Wie een reeks over meerdere weken plant, rekent daarom vooraf uit hoeveel klikken de hele reeks kost en of dat binnen de driehonderd klikken van één pen past. Over de opbouw van zo’n reeks en de veelgestelde vragen daarover schreven we eerder een apart artikel over retatrutide, opbouw en veelgestelde vragen.
Een detail dat we vaak moeten uitleggen: de naam. In advertenties en op sommige productpagina’s noemen we retatrutide “Reta GLP-3” en tirzepatide “Tirze GLP-2”. Dat is geen andere stof, dat is een naamsconventie die verwijst naar het aantal receptoren waar de verbinding in onderzoeksmodellen op aangrijpt. Tirzepatide is een dubbele agonist, retatrutide een drievoudige. Wie de Tirze GLP-2 Pen naast de Reta-pen legt, ziet twee identieke apparaten met een andere inhoud en een andere doseertabel.
Naald plaatsen en primen, stap voor stap
Primen is de stap die het vaakst wordt overgeslagen, en het is de stap die het verschil maakt tussen een dosis die klopt en een dosis die er half uit komt.
De reden is lucht. In elke cartridge zit een kleine luchtbel, en in de naald zit lucht zodra je hem erop schroeft. Draai je meteen je dosis en injecteer je, dan duwt het mechanisme eerst die lucht weg. Het volume dat je hebt ingesteld gaat er dan wel uit, maar niet als vloeistof.
- Haal de pen uit de koelkast en laat hem op kamertemperatuur komen. Koude vloeistof is stroperiger en een koude injectie is onaangenamer.
- Bekijk de vloeistof. Helder en zonder deeltjes is goed. Troebel, gevlokt of met zichtbare korrels is een signaal om te stoppen en te kijken wat er aan de hand is.
- Neem de rubberen dop met een alcoholdoekje af en laat hem drogen.
- Schroef een nieuwe pennaald recht op de koppeling. Recht, niet schuin, en niet te vast.
- Haal de buitenkap en de binnenkap eraf. Bewaar de buitenkap, die gebruik je straks om de naald veilig af te schroeven.
- Draai twee klikken en houd de pen met de naald naar boven. Duw de knop helemaal in. Er hoort een druppeltje aan de punt te verschijnen. Zie je niets, herhaal dan met twee klikken tot je dat druppeltje ziet.
- Draai nu je dosis in klikken en injecteer.
- Houd de knop na het inspuiten een paar seconden ingedrukt voordat je de naald terugtrekt. Het mechanisme werkt niet instantaan, en te snel terugtrekken kost je het laatste stukje.
- Zet de buitenkap op de naald, schroef de naald eraf en voer hem af in een naaldencontainer.
Die laatste stap is geen formaliteit. Een naald die op de pen blijft zitten is een open verbinding tussen de cartridge en de buitenlucht. Dan kan er vloeistof uitlopen, kan er lucht in trekken, en kan er via de naald ongewenst materiaal naar binnen. Naald eraf na elk gebruik, altijd.
Naalden: maat, eenmalig gebruik en afvoeren
Onze pennaalden zijn 31G en 5 mm lang. De G staat voor gauge en werkt omgekeerd: hoe hoger het getal, hoe dunner de naald. 31G is dun, en dun is prettig maar heeft een grens. Door een heel dunne naald gaat een stroperige vloeistof langzamer, dus bij een hoge concentratie of een koude cartridge moet je gewoon meer geduld hebben tijdens het inspuiten.
Een pennaald is bedoeld voor eenmalig gebruik en dat is geen commerciële boodschap. Bij de eerste doorgang buigt de punt microscopisch om. Bij de tweede is hij stomper, en dat merk je. Daarnaast raakt de smeerlaag eraf en blijft er na de eerste keer vloeistof in het kanaal staan.
Afvoeren doe je in een harde naaldencontainer, niet los in de afvalbak. Bij de gevulde pennen zitten tien naalden in de doos, dus je hebt de eerste tien keer niets extra’s nodig. Daarna neem je een nieuw doosje pennaalden.
Cartridges vullen en de herbruikbare pen
Werk je met de herbruikbare pen, dan komt er een stap bij die bij een gevulde pen ontbreekt: je vult zelf. Onze cartridges van 3 ml zijn van borosilicaatglas, steriel en per stuk verpakt.
Twee dingen bepalen of dat goed gaat. Het eerste is je rekenwerk. Je bepaalt zelf de concentratie, en die moet je opschrijven op of bij de cartridge. Een cartridge zonder label is over twee weken een raadsel, want aan de vloeistof zie je niets. Het tweede is netheid. Alles wat je in de cartridge brengt, blijft daar tot hij leeg is. Werk met een schone ondergrond, een nieuwe optreknaald en een oplosmiddel dat bij de verbinding past.
Welk oplosmiddel dat is, verschilt per verbinding. Bacteriostatisch water is de standaard voor veel peptiden, maar niet voor alles. Voor sommige verbindingen is licht zuur water logischer en voor neusroutes gebruik je saline. We hebben dat uitgezocht in onze artikelen over bacteriostatisch water en azijnzuurwater.
Een cartridge die je hebt gevuld, hergebruik je niet voor een andere verbinding. Glas is glas, maar de rubberen zuiger en het membraan zijn dat niet, en die houden resten vast. Nieuwe verbinding is nieuwe cartridge.
Bewaren, meenemen en reizen
Voor alle gevulde pennen geldt hetzelfde: bewaar ze in de koelkast tussen 2 en 8 graden, vries ze niet in en houd ze uit het licht.
Niet invriezen is de belangrijkste van de drie. Bij bevriezing vormen zich ijskristallen die de structuur van een peptide beschadigen, en dat is onomkeerbaar. Aan de vloeistof zie je dat vaak niet terug, wat het extra vervelend maakt. Een pen die in de vriezer heeft gelegen, is geen pen meer waarop je een reeks kunt bouwen.
Licht is de tweede. Bewaar de pen in de doos of in een gesloten bakje. Voor wie er meerdere naast elkaar heeft liggen, is een afgesloten bewaarbakje in de koelkast praktischer dan losse pennen tussen het eten.
Onderweg is de pen juist in het voordeel. Eén object, geen los flesje oplosmiddel, geen losse spuiten. Een koeltasje met een koelelement dat de pen niet direct raakt, werkt goed. Leg de pen nooit tegen het koelelement aan, want dan zit je alsnog rond het vriespunt. Over houdbaarheid en bewaren in het algemeen schreven we een apart stuk over peptiden bewaren.
Onderhoud en schoonmaken
Een pen is een mechanisch apparaat en vraagt weinig, maar dat weinige is wel echt nodig.
De buitenkant veeg je af met een alcoholdoekje of een licht vochtige doek. Het venster en de doseerknop mogen niet onder water, want er komt vocht in het mechanisme en dat gaat roesten of vastlopen. Dompel een pen dus nooit onder en houd hem niet onder de kraan.
De naaldkoppeling houd je schoon en droog. Blijft er vloeistof op achter, dan droogt die op tot een korstje dat de volgende naald schuin zet. Een schuin geplaatste naald geeft lekkage langs de schroefdraad, en dat lijkt in het gebruik op een pen die niet goed doseert terwijl er niets mis is met het mechanisme.
Bij de herbruikbare pen controleer je bij elke cartridgewissel of de houder schoon en heel is. Een haarscheurtje in de houder is met het oog moeilijk te zien maar geeft wel lekkage onder druk.
Zeven fouten die we vaak terugzien
Niet primen. De meest gemaakte fout, en de reden dat een dosis er lucht in plaats van vloeistof uit komt. Twee klikken met de naald naar boven, tot je een druppel ziet.
De naald laten zitten. Een pen met een naald erop is een open pen. Eraf na elk gebruik.
Klikken van de ene pen op de andere toepassen. Een klik is 0,01 ml, altijd. Wat daarin zit, verschilt per concentratie. Lees de tabel op het etiket van de pen die je in je hand hebt.
Te snel terugtrekken. Het mechanisme heeft een paar seconden nodig. Knop ingedrukt houden, dan pas terug.
Koud injecteren. Rechtstreeks uit de koelkast is stroperig en onaangenaam. Even laten liggen kost niets.
Een cartridge hergebruiken voor iets anders. Rubber houdt resten vast. Nieuwe verbinding is nieuwe cartridge.
Naalden hergebruiken om te sparen. Een tweede doorgang met een omgebogen punt is geen besparing, en tien naalden zitten al in de doos.
Wanneer een pen juist niet de handigste keuze is
We verkopen pennen, en toch: er zijn situaties waarin de pen niet de slimste route is en we zeggen dat liever eerlijk.
Bij hele kleine stappen loop je tegen de resolutie aan. Als je protocol stappen vraagt die kleiner zijn dan één klik bij jouw concentratie, dan kun je die met deze pen niet zetten. Een lagere concentratie of een insulinespuit met een fijnere schaalverdeling is dan logischer. Hoe je zo’n spuit correct afleest, staat in ons artikel over onderhuids injecteren en het aflezen van een insulinespuit.
Bij een korte reeks met een kleine totale hoeveelheid blijft er vloeistof in de pen achter die je niet gebruikt. Drie milliliter is niet weinig, en een pen die halfvol in de koelkast staat tot de houdbaarheid verstreken is, is duurder dan een vial die precies past bij wat je nodig had.
En bij werk waarbij je per serie de concentratie wilt variëren, werkt de vaste concentratie van een gevulde pen tegen je. Dan is de herbruikbare pen met eigen cartridges de tussenweg: penprecisie met eigen rekenwerk.
Begrippenlijst
Klik. Eén stap van het doseermechanisme. Bij onze pennen 0,01 ml.
Cartridge. De glazen houder met vloeistof in de pen. Bij ons 3 ml borosilicaatglas.
Zuiger. De rubberen stop in de cartridge die vooruit wordt geduwd. Aan de stand ervan lees je af hoeveel er nog in zit.
Membraan. De doorprikbare afsluiting waar de achterpunt van de pennaald doorheen gaat.
Primen. Een paar klikken met de naald naar boven wegdrukken tot er een druppel verschijnt, om lucht uit naald en kanaal te verdrijven.
Gauge (G). De dikte van een naald, omgekeerd genummerd. 31G is dunner dan 29G.
Doseertabel. De tabel op het etiket die klikken koppelt aan hoeveelheid, geldig voor die specifieke concentratie.
Resolutie. De kleinste stap die je kunt zetten. Bij een pen bepaalt de concentratie hoeveel stof in die stap zit.
Checklist voor je begint
- Weet je welke concentratie in je pen zit en heb je de doseertabel op het etiket gelezen?
- Heb je uitgerekend hoeveel klikken jouw stap is bij die concentratie?
- Is de pen op kamertemperatuur?
- Is de vloeistof helder en vrij van deeltjes?
- Heb je de rubberen dop met alcohol afgenomen en laten drogen?
- Zit er een nieuwe naald recht op?
- Heb je geprimed tot je een druppel zag?
- Heb je de knop na het inspuiten een paar seconden ingedrukt gehouden?
- Is de naald eraf en afgevoerd in een harde container?
- Gaat de pen terug in de koelkast, uit het licht, en niet tegen een koelelement aan?
- Past de hele reeks die je plant binnen de driehonderd klikken van deze pen?
Veelgestelde vragen
Hoeveel klikken zitten er in een pen van 3 ml?
Driehonderd. Elke klik is 0,01 ml en 3 ml gedeeld door 0,01 ml is 300. Dat aantal staat vast, ongeacht de concentratie. Hoeveel stof er in die driehonderd klikken zit, verschilt wel per pen.
Wat is een klik in milligram?
Dat kun je alleen zeggen als je de concentratie kent. Deel de totale hoeveelheid in de pen door 300 en je hebt de hoeveelheid per klik. Bij 30 mg in 3 ml is dat 100 mcg per klik, bij 10 mg in 3 ml is het 33,3 mcg.
Moet ik elke keer primen?
Ja. Je schroeft elke keer een nieuwe naald op en in die naald zit lucht. Twee klikken met de naald naar boven, tot je een druppel ziet.
Mag de pen buiten de koelkast?
Kortdurend op kamertemperatuur komen hoort bij het gebruik. Voor bewaren geldt 2 tot 8 graden, uit het licht en niet invriezen.
Kan ik een pennaald twee keer gebruiken?
Dat kan technisch, maar de punt is na de eerste doorgang omgebogen en de smeerlaag is eraf. Er zitten tien naalden in de doos, dus er is geen reden voor.
Wat als er geen druppel verschijnt bij het primen?
Herhaal met twee klikken. Blijft het droog, controleer dan of de naald recht en volledig is aangeschroefd en of er nog vloeistof in de cartridge zit. Kijk naar de stand van de zuiger en niet naar de vloeistofkolom.
Kan ik een cartridge zelf vullen?
Met de herbruikbare pen wel. Gebruik een steriele cartridge van 3 ml, schrijf je concentratie erop en gebruik een cartridge niet opnieuw voor een andere verbinding.
Wat is het verschil tussen de Reta GLP-3 Pen en de Tirze GLP-2 Pen?
Het apparaat is hetzelfde en de doseerstap is hetzelfde. De inhoud is een andere verbinding en daarmee hoort er een andere doseertabel bij. De aanduiding GLP-3 en GLP-2 verwijst naar het aantal receptoren waarop de verbinding in onderzoeksmodellen aangrijpt.
Waarom is mijn GHK-Cu-pen blauw?
Dat hoort. GHK-Cu is een koper(II)-complex en die kleur komt van het koper. Blauw is bij deze verbinding geen teken dat er iets mis is.
Tot slot
Een pen neemt rekenwerk en handelingen weg, maar hij neemt niet het denken weg. De twee dingen die je zelf moet weten, blijven de concentratie in jouw pen en het aantal klikken dat bij jouw stap hoort. Weet je die twee, dan is de rest routine: naald erop, primen, klikken, injecteren, naald eraf, terug in de koelkast.
Alle verbindingen in dit artikel worden uitsluitend geleverd voor laboratorium- en onderzoeksdoeleinden en zijn niet bestemd voor menselijke of dierlijke consumptie. Twijfel je over iets in dit artikel, of loopt een pen niet zoals je verwacht, dan kun je ons altijd bereiken.
Zoek je het assortiment: je kunt bij ons retatrutide kopen in vier sterktes, van de losse vial van 10 mg tot bundels van vijf, met de prijs per milligram erbij.
